De kracht van duidelijk zijn zonder autoritair over te komen

In diagnosegesprekken met Young Professionals komt regelmatig een thema naar boven dat bijna iedereen herkent: de spanning tussen duidelijk willen zijn en niet autoritair willen overkomen. Vooral wanneer je voor het eerst een rol krijgt waarin je iets moet bewaken: een planning, een business case of een overleg. Er ontstaat dan een soort innerlijke aarzeling omdat je wel voelt dat er iets gezegd moet worden, maar tegelijkertijd is er de angst om te streng te klinken of te veel “de baas” te zijn.

Wat me opvalt is dat die spanning zelden gaat over de inhoud van wat je wil zeggen, maar bijna altijd over de vorm waarin je het probeert te gieten, omdat je nog zoekende bent naar een manier van spreken die past bij wie je bent en bij de rol die je aan het ontwikkelen bent.

Wanneer we in de training werken met situaties uit de praktijk en kijken naar concrete momenten (wat werd er gezegd, hoe reageerde de ander, wat gebeurde er vervolgens) ontstaat er vaak een soort opluchting, omdat je ontdekt dat duidelijkheid veel zachter klinkt dan je vooraf dacht. Je leert dat het mogelijk is om richting te geven zonder te duwen, grenzen aan te geven zonder hard te worden, en professioneel te zijn zonder afstand te creëren.

Het is mooi om te zien hoe snel je groeit zodra je woorden vindt die bij je passen, omdat er dan een vorm ontstaat die stevig is zonder scherp te zijn. Dat moment waarop je merkt dat je niet hoeft te kiezen tussen vriendelijk óf duidelijk maar dat het naast elkaar kan bestaan, is vaak het moment waarop je merkt dat je meer kan dan je dacht, gewoon door je stem te laten horen.