Van twijfelen naar durven

Soms ontmoet je iemand op precies het juiste moment. Marc, midden vijftig, klopte bij me aan omdat het op meerdere fronten niet meer lekker liep.
Hij haalde geen voldoening meer uit zijn werk. Ergens diep van binnen wist hij: er moet iets veranderen. Maar tussen dat gevoel en het nemen van actie zat een wereld van verschil. En weten dat je iets wil is iets anders dan het ook durven te doen.

In onze gesprekken doken we niet meteen in de grote beslissingen. We begonnen bij iets kleiners, maar vaak veel lastigers: wat zeg je eigenlijk tegen jezelf? Welke overtuigingen heb je? Waar zie tegenop voordat de werkweek weer begint? Wat houdt je tegen? En wat gebeurt er als je dat eens voorzichtig onderzoekt en omdraait of loslaat?

Langzaam maar zeker begon er ruimte te ontstaan. Ruimte om naar zijn werk te kijken en te onderzoeken waar hij echt blij van werd. Ruimte om het stuur weer in eigen handen te nemen.
Na een aantal coachgesprekken heeft hij de knoop doorgehakt en zijn baan opgezegd. Hij durfde te kiezen voor wat hij nodig had. En hij heeft inmiddels een nieuwe baan gevonden die veel beter aansluit bij zijn talenten, waarbij hij geen last meer heeft van het vervelende 'zondagavond-gevoel'.

Dit is waarom ik mijn werk zo graag doe: om mensen eraan te helpen herinneren dat ze zélf kunnen bewegen. Dat er altijd meer mogelijk is dan je denkt, als je bereid bent om eerlijk naar jezelf te kijken en het stuur (weer) in handen te nemen.

Misschien herken je iets in Marcs verhaal. Misschien sta jij ook op zo'n kruispunt. En misschien is het tijd om te onderzoeken wat jou nog tegenhoudt. Je weet me te vinden.